عدم خشونت

خواب يك سوم زندگي !

2012-01-09T11:11:00.000+03:30

چرا خواب؟

آدمی‌زاد باید بپذیرد که رفتارش در تمام عرصه ها و میدان‌های زندگی(چه در خیابان،‌ یا بیابان و دریا و کوه؛ یا کارخانه و مزرعه و اداره و خانه ومدرسه) متاثر از یک رشته مواد درون ریز هم هست که بعضی‌ها‌شان را اهل دانششناسایی کرده‌اند و بسیاری از آن‌ها هنوز ناشناخته‌ مانده‌اند. نام عمومی این موادهورمون و آنزیم است. بسیاری از این شناخت‌ها بدون ‌آگاهی از چگونگی‌ی سازو کار اینمواد در بدن و بویژه در مغز است. یعنی دانش‌مندان نمی‌دانند که بیشتر این موادچگونه عمل می‌کنند، امّا کورکورانه متوجه شده‌اند رابطه‌ی معینی میان هر وضعیتروانی-جسمی با کم و زیاد شدن میزان یک یا چند مادهّ‌ی خاصّ در مغز وجود دارد. علتاین نا‌آگاهی در این است که آنان با پدیده‌ی بسیار پیچیده‌ای به‌نام مغز روبروهستند که ناشناخته‌ترین پدیده‌ی دانش طبیعی است.

بیش از 20 اندام، آنزیم و هورمون به درون بدن می‌ریزند. این موادمستقیما ً‌ یا غیرمستقیم بر روی زیست جسمی- روانی‌ی انسان و بر روی زندگی‌ی جمعی-فردی او تاثیر می‌گذارند. این تاثیرات بی‌واسطه و بی‌درنگ یا باواسطه و تاخیر، برروی مغز و کارکرد آن اعمال می‌شوند. مغزمرکز سامانه‌ی عصبی انسان است و در اثر کم و زیادشدن هورمون‌ها دچار مشکلاتی می‌شودکه پیامدهای آن‌ها به‌صورت ناهنجاری‌های نهفته؛ ‌و پنهان یا آشکار رفتاری شناختهمی‌شود و فرد و جمع را دچار درد و رنج می‌کند. روان‌پزشکان تلاش می‌کنند از دانشمیان‌رشته‌ای ِ عصب-روان‌شناسی برای کاهش این رنج و دردها استفاده کنند.

امّا نگاه مردم عادی به ‌بیماری‌هایرفتاری چگونه‌است؟ آیا برای آن‌ها اهمیتی برابر با بیماری‌های جسمی‌ی محض قائلندیا به‌کلی به‌آن‌ها بی‌محلی می‌کنند؟

آن‌طور که همه شاهدیم، آدم‌ها پس‌از احساس درد جسمی فورا ً به‌یادپزشک و درمان جسمی می‌افتند، اما در مورد تعارضات رفتاری‌ی خود و دیگران، واکنشبسیار کند و رقیقی از خود نشان می‌دهند. این واکنش ضعیف، به‌نسبت کمبود آگاهی‌یجمعی از اهمیت اختلالات رفتاری، ضعیف‌تر و ضعیف‌تر می‌شود. همین بی‌اهمیتی‌ در کشورهای نابسامان‌تر وفقیرتر، باز هم بیشتر از قبل تضعیف می شود؛ چرا که در این جوامع، نیازهای مشهود واولیه‌ی دیگری هنوز هستند که در ذهن و جسم آدم عامی هنوز ارضاء نشده‌اند و به همینخاطر اصولاً به ناهنجاری‌های رفتاری به عنوان یکی از عوامل مهم نابسامانی اجتماعیو میان فردی نگاه نمی‌کنند تا به درمانش بپردازند.

و اما خواب:

خواب نیز با شدّت بسیاربیشتری، از همین کمبود آگاهی‌ها متاثر است، چرا که خواب هم منحصرا ً با مغز سروکاردارد و به همين خاطر آگاهي بسيار ناچيزی از سازو كارهای آن وجود دارد.

در مورد ساز و کار خواب هم همانند هورمون‌ها و آنزیم‌های مؤثر بر مغز،غفلت شده است و حتی غفلت‌های بیشتر. بشر تقریبا ً یک سوم عمرش را باید در خواببگذراند، امّا شاید کمتر کسی دیده شده که یک سوم توجه‌اش به خواب باشد. خواب درچشم مردم عادی، معمولا به عنوان دوران تعطیلی‌ی کل حیات بشری (به جز اندام گردشخون و گوارش) دیده می شده است، و نه به‌عنوان پرکارترین لحظات زیست شبانهروزی.

خواب واگذاشته‌ترین بخشفرهنگ بشر کنونی است، حتی واگذاشته‌تر از هورمون‌ها و آنزیم‌ها. بهداشت خواب،تعبیری است ناآشنا و غریبه. و یاد کردن از آن، شاید ریش‌خند دیگران را بدنبالداشته باشد.

احتمالا ً کمتر شنیده‌ایم کهخوروپف و نرسیدن اکسیژن، نه تنها لذت خواب خوب را تباه می‌کند، بلکه فردا وفرداهای جسمی و روانی‌ی آدم را نیز. شاید سفره‌ی خوراک‌مان را هر چند سال یک‌بارعوض کنیم، امّا هیچ وقت به فکر نوسازی هر 5 سال یک بار تشک و بالش از دید"بهداشت درست خوابیدن" نمی‌افتیم. هم اکنون، بالش‌هایی در بازار لوازمبهداشتی ایران و جهان وجود دارند که قیمت‌شان بسیار بالاست، بالشی که ارزش اینقیمت بالا را نیز دارد، ولی مردم از ضرورت حیاتی‌ی آن بی‌خبرند.

مقاله‌ی حاضر تلاش دارد تا مشکل بی‌توجهی به خواب را در نگاه‌مان بنشاند و با دادن آگاهی‌هایشگفت‌آور، ما را به اصلاح رفتار و رویه‌مان در برابر یک سوم عمرمان تشویق کند،شاید که گامی باشد در امیدی تازه به کاهش نابسامانی‌های رفتار فردی- جمعی بشر و کاهشبخشی از درد و رنج عمومی انسان‌ها:

http://dl.dropbox.com/u/32319997/SECRETSoftheSLEEP.pdf

باستان شناسي؛ تشديد مرارت يا تقرير حقيقت

2012-01-09T11:07:00.001+03:30

پیداشدن یک تکه سفال یا سنگ‌نبشته‌ی چند هزارسالهدر سرزمین آبا و اجدادی ِ تو! چه تاثیری بر روحیه‌ات می‌گذارد؟ لابد خوشحالت می‌کند.چرا؟ لابد احساس افتخار می‌کنی که کشورت را کهن‌سال‌تر نشان می‌دهد یا گوشه‌یدیگری از شکوه و عظمت بزرگان کشورت را در دوران قدیم کشف می‌کند و به همه نشان می‌دهدکه پادشاهان سرزمین‌ات چه عظمتی داشته‌اند. به غریبه‌ها و خارجی‌ها می‌گوید تو کم کسینیستی. باید بر روی تو بیشتر حساب کنند. مرزهای سرزمین تو پیش از این، چند کشوردیگر را در خود جا داده‌بوده و امروزه به‌دلایلی تاسف‌بار، کوچک شده‌است. به‌آناناعلام می‌کنی مثلا ً از قرن‌ها پیش فلان دریا را به‌نام قوم تو یا سرزمین‌ات می‌نامیده‌اندکه سرزمینی بسیار کهن است و دیگران حقّ‌ ندارند خود را برتر از تو بنشانند و درشاه‌نشین مجلس جهانی تکیه بزنند.

بسیار خوب! این چیزهای باستانی، کاربردشان فقطهمین است؟ یا این‌که کاربردهای دیگری هم می‌تواند داشته‌باشد؟ موزه‌ها به چه دردیمی‌خورند؟ فقط برای تفاخر و کمی هم سرگرمی‌ی توریستی یا کار دیگری هم می‌توانندبکنند؟

مقاله‌ی علمی‌ی زیر مقاله‌ایست باستان‌شناسنامه،با شواهد بسیار زیاد. امّا به درد فخرفروشی‌ی مردم این یا آن سرزمین نمی‌خورد،مقام قومی را بالا نمی‌برد یا قوم دیگری را به پایین نمی‌آورد.

این نوشته تلاش می‌کند پرونده‌ی تاریخ ذهن ِ "انسانبه‌مثابه ِ انسان" را برای ما باز کند و نه بیشتر. تلاش می‌کند، امّا باز هممعلوم نیست موفق می‌شود یا نه. می‌گویند پرسش‌ درست از هر پاسخی بهتر است. خواننده،پس از خواندن این مقال،‌ خود را با پرسش‌هایی روبرو می‌بیند که پاسخ می‌خواهند وفروتنی. پاسخ‌هایی برآمده از جستجوی فروتنانه.

با خواندن متن این پژوهش، فرق میان باستان‌شناسیبرای کینه‌ورزی و تفاخر؛ و تشدید مرارت و رنج و درگیری ِ پس از تحقیر و کینه وتفاخر در میان انسان‌ها با باستان‌شناسی برای تقلیل مرارت و رنج و درگیری میانانسان‌ها را خواهید دید. تقلیل مرارتی که ناشی از جستجوی حقیقت و دریافت پاره‌هایی از آن است.

آن‌گاه که انسان دریابد و بالاتر از آن بپذیرد کهآدمیان همگی از یک جنس‌اند، جایی برای تفاخر مرارت زا و جنگ‌آفرین نیز باقی نمی‌ماند.

اين شما و متن گزارش ” زايش دين” . شايد كه پرسشيبر‌انگيزد:

http://dl.dropbox.com/u/32319997/BIRTHofRELIGION.pdf

پرسش از پاسخ برتر است- کتاب پرسش‌ها

2011-11-14T15:21:00.027+03:30

آموخته‌ایم بسته‌ای از پاسخ های آسان و آماده‌ی مصرف را در اختیارمان بگذارند، پاسخ هایی به همه‌ی پرسش‌های‌مان.

این ساخت تربیت ماست که به "برون‌آمدن دستی از غیب" و "آماده خوری" عادت داریم.

باید بتوان خلاف‌آمد این شیوه‌ی زیست گام برداشت.

در لینک زیر با کتاب بسیار پر تاملی آشنا می شویم که فقط پرسش است و بس! و گامی در راه ترک آن عادت و آن تربیت.

پرسش درست، بخش بزرگی از حل مساله است.

پرسش‌هایی که در کتاب زیر مطرح شده‌اند تلاش دارند تا پرسش‌هایی اساسی، عمیق و وجودی باشند، پرسش‌هایی که بتوانند ما را با خودمان درگیر کنند تا خود را به واسطه‌ی آنان بهتر بشناسیم. پرسش‌هایی که کمتر جرات می کنیم حتی با خودمان و در تنهایی مطرح کنیم. از این پرسش‌ها نیز می‌توان در جمع های دوستانه و خانوادگی به خوبی استفاده کرد تا یک گردهمایی ساده را به نقطه‌ی آغازی برای اندیشیدن و تفریح ِ هم‌هنگام تبدیل کرد:

لینک فایل کم حجم ورد کتاب پرسش‌ها
لینک فایل پر حجم پی دی اف کتاب پرسش‌ها
امّا، نظر شما چیست؟
از نظرهایتان استقبال می‌شود و امکان نشر در همین جا برایشان وجود دارد.

میراث مشترک بشری

2011-11-14T14:06:00.013+03:30

بشر بعنوان عنصری گروه-زیست، ناچار از بده-بستان است. این بده-بستان‌ها همواره بوده و خواهند بود. اشاره به نمونه‌هایی از این ارتباطات در زمینه ی بنیادی‌ترین برساخت بشر یعنی زبان، اشاره به برتری یک قوم بر دیگری نخواهد بود، اما می‌تواند کمکی باشد به فهم و درک حرکت فرهنگ و فنّآوری از یک سو به سویی دیگر در پهنه‌ی جغرافیا و درازای تاریخ، در لحظه ای از زمان و سپس از سویی به سویه‌های دیگر در لحظه ای دیگر.

در لینک زیر با نمونه‌هایی بسیار پر معنی و آموزنده از این بده-بستان‌ها آشنا می‌شویم:

لینک فایل کم حجم ورد میراث مشترک بشری
لینک فایل پر حجم پی دی اف میراث مشترک بشری

امّا، نظر شما چیست؟

از نظرهایتان استقبال می‌شود و امکان نشر در همین جا برایشان وجود دارد.

باز هم شادی - رویای بزرگ شادی

2011-11-14T12:52:00.017+03:30

شاد زیستن گم‌شده‌ی دیرین ما ایرانیان است. گم‌شده‌ی کل مردم جهان است. ظاهرا ً پیشرفت‌های کنونی ِ بشر به شکل مشهور و رایج آن، یعنی توسعه به سبک غربی هم نتوانسته آدم‌ها را به پاسخی قطعی و وضعیتی واقعا و تماما شاد برساند، همان‌طور که سایر مدعیان پیشین هم نتوانستند. این‌که آیا راهی قطعی و حتمی برای آن وجود دارد یا ممکن و محتمل است و باید آن را کشف کرد، هنوز زیر سئوال است. به‌نظر می رسد شاید در این‌جا هم ناچاریم بپذیریم رهایی از رنج نسبی است، اگر اساسا ً بتواند وجود داشته‌باشد.

این بار نیز با یکی از پاسخ ها به پرسش "شادی، چگونه؟" آشنا می‌شویم:

لینک فایل کم حجم ورد رویای بزرگ شادی

لینک فایل پر حجم پی دی اف رویای بزرگ شادی

امّا، نظر شما چیست؟

از دیدگاه‌تان استقبال می‌شود و امکان نشر آن در همین جا برایشان وجود دارد.

کیوا، معجزه‌ی اینترنت برای کاهش فقر

2010-11-07T01:48:00.013+03:30

كيوا نام بنيادي اينترنتي است با هدف توانمند سازي نيازمند ترين كارآفرينان در سراسر جهان، بكمك تلاش ‏هاي بسيار كوچك فردی‌یِ داوطلبان كمك رسان. ‏
كاري بس سترگ، اما با گام‌هايي كوچك و اقداماتی كه از عموم ما، مردم برمي آيد.‏
‏ بد نيست با آن بيشتر آشنا شويم و... ‏
شايد خودمان هم دست در جيبي كنيم و آستين ابتكاري بالا بزنيم، كه فردا بسيار دير است!‏

کیوا معجزه‌ی اینترنت برای کاهش رنج فقر است. شاید از دست و توان تو هم کاری برآید.

با پیوستن به کیوا، می توان آن را تکمیل و کم عیب تر کرد و به باز توزیع جهانی‌ی ثروت های هر چند کوچک خود و اطرافیان خود یاری رساند.

کیوا شبکه‌ی جهانی و معتبری است به آدرس http://www.kiva.org/ ، برای گردآوری‌ی پول، شناسایی‌ نیازمندترین کارآفرینان، معرفی و عرضه‌ی آنان در اینترنت به تمام کاربران اینترنتی که توانایی‌ی مالی‌ی بیشتری دارند، اتصال هر دو طرف ماجرا به یکدیگر و کمک به انتقال این پول به نیازمند ترین کارآفرینان، چه در ایران و چه در سایر نقاط جهان.

هر کس که وظیفه‌ای برای باز توزیع ثروت بر گردن خود می بیند، می‌تواند در این شبکه وارد شود و پس از اطمینان یافتن از امانت داری ی شبکه، پول خود را شخصا بصورت وام به کارآفرین نیازمندی که خودش شناسایی کرده؛ تحویل دهد؛ روند مصرف پول خود را پیگیری نموده، و آن را باز دریافت کند.

سازمان ها و مجامع مهم و سایت های معتبری همچون گوگل، پی پال، ویزا، یاهو، اینتل، یوتیوب، فیس بوک، لینکد این، اَمریکن اکسپرس، مایکروسافت و استارباکز از این شبکه حمایت کرده و کلیات کار آن را ضمانت می کنند. در عین حال طبیعی است کسانی که بخواهند با کمک این شبکه، به ندای وجدان خود پاسخ دهند، طبعا باید به قدر کفایت، از امانت داری و صحت‌کار عناصر شبکه اطمینان پیدا کنند.

برای آشنایی بیشتر با این نهاد، در لینک زیر ترجمه‌ی صفحاتی از سایت کیوا آمده‌است که خواندنی است:
http://gholamalikeshani.persiangig.com/document/KIVA.doc

مهاتما گاندی، عبدالغفارخان و فلسطین امروز

2010-09-23T00:00:00.007+03:30

راج موهان گاندی ، عضو سابق راجیا سابها (مجلس عالی هند)، استاد میهمان "برنامه‌ی بررسی‌های جنوب آسیا و خاورمیانه" در دانشگاه ایلینویز در اوربانا چمپین است. آخرین کتابش "غفّارخان: پادشاه بی‌ستیزه‌ی پشتون‌ها" است. وی ضمنا ً مولف "قایقران نیک"، زندگی نامه‌ای برای پدر بزرگش، موهانداس (مهاتما) گاندی است. وی در این نوشته، تلاش دارد تا راه حل مسئله ی فلسطین- اسرائیل را از نظر گاه گاندی و همراه دیرینش عبدالغفار خان ببیند.

برای خواندن ادامه ی مقاله لینک زیر را کلیک کنید:

http://gholamalikeshani.persiangig.com/document/PALESTINE%20AND%20GANDHI.doc

نگاهی به چند همسران آمریکا و پیشینه ی مورمون ها

2010-08-15T16:21:00.009+04:30

ادیان پدیده های تاریخی، امّا زنده ی عرصه ی فرهنگ بشری اند، بسیار هم زنده اند. همه ی ادیان از تکافوی ادلّه برای باورمندان خود برخوردارند و هیچ دین و آیین و سنت مقدسی در سراسر زمین، نمی تواند بدون توجیه کافی روانی و روحی و ذهنی، از سوی باورمند به ورزه درآید و مراسم و مناسکش اجرا شود.
امّا و امّایی بس مهم: می دانیم که بشر بعنوان کودک محصور در شرایط ژنتیکی و زیست محیطی و فرهنگی فعلی خود (شرایط جغرافیایی و تاریخی جاری)، امکان انتخاب چهار چیز را ندارد و تاثیرات یک یک این چهار ویژگی را تا آخر عمر با خود یدک می‌کشد، هر چند با اراده ی خود بخواهد بر آن‌ها غلبه کند:
1- پدر ومادر
2- زبان مادری
3- وطن مالوف
4- دین و آیین

- بسیاری از فرزند خوانده ها تا آخر عمر حسرت دیدار پدر و مادر را در دل تحمل می کنند.
- آخرین کلمات و دردآمیز ترین ناله ها در لحظات "بی خودی" فقط به زبان مادری بیان می شود، هر چند که ده ها سال به آن سخن نگفته باشی.
- لحظه لحظه ی ساعات خلوت هر مهاجری، بشکلی گریز ناپذیر، با فلاش بک های سریع و با ارجاع به خاطرات پر رنگ و کم رنگ دوران کودکی در وطن مالوف آکنده است.
- و در آخر، تصوراتی که از جهان و هستی و چیستی های آن، در ذهن هر کسی شکل می گیرد، کاملا متاثر از آموخته های دینی ایست که با لالایی و شیر مادر به کام جان کودکی او ریخته شده است، هر چند در بزرگسالی بخواهد بر خلاف جریان آب شنا کند و راهی دیگر در پیش گیرد.

بخش بزرگتر مفهوم خود و دیگری بشکلی ناخودآگاه در ذهن نوجوان وسپس فرد بالغ بعنوان فردی از جماعت، بواسطه ی این چهار پدیده شکل می گیرد و عامل چهارم یعنی دین و آیین (و در مواردی عامل دوم) ، بویژه با تصریح مستقیم به مفهوم "خودی-غیر خودی"، مهمترین و اصلی ترین موتور محرک حرکات تمایز طلبانه ی شخصیتی- فرهنگی جماعت های بشری می شوند.
و در این میان تاثیرگذار ترین پدیده، آموزه‌ها و مناسک و مراسم و آداب دینی ایست که به کودکان آموخته می شود و به این ترتیب، پدران و مادران، بر اساس دستورات مقدس و واجب آیین خود، تمامیت حیات شخصیتی- فرهنگی خود را با انتقال دین خود به کودکشان، تداوم می بخشند و به این ترتیب چرخه ی حیات آیین و گروه آیینی، پیوسته تکرار می شود.. در دنیای معاصر، کم هستند پدران و مادرانی که به شکل دیگری برخورد کنند.

بشر برای شناخت خود، لازم است که این جنبه‌ی تاریخ ساز، بحث انگیز و پیچیده ی فرهنگ خود را با بررسی های مقایسه ای بیشتر بشناسد. بررسی مقایسه ای بر خلاف سایر نگاه ها، نگاهی است جامعه شناسانه تر، از بیرون و بیطرفانه تر.
مورمون ها و جماعت انشعابی از آنان که در مقاله ی مجله ی نشنال جئوگرافیک (American Polygamists, May, 2010) آمده اند، گویای همین قصه اند.

خواهیم دید که این جمعیت با وجود تمامی فراز و نشیب ها و اما و اگر هایی که در افکار عمومی داشته اند، منتقدانی را که پیش از این، از خودشان بوده اند، اما امروزه جدا شده اند، بعنوان گمراه (از راه راست ما) می بینند و آرزو می کنند که روزی روزگاری به راه راست ما برگردند و یا به هر شکل دیگری شرّشان کم شود.

برای خواندن ترجمه ی مقاله و نکات بیشتری در همین مورد، لینک زیر را کلیک کنید:

www.gholamalikeshani.persiangig.com/AMERICAN-POLYGAMISTS.doc

شادترین مردم جهان در کدام کشورها زندگی می‌کنند؟

2010-05-16T01:28:00.010+04:30

حسّ‌های سه‌گانه‌ی"شادی، آرامش و امید" ادراکاتی هستند که زیستن رضایتمندانه‌ی ما آدمیان را در فرصت کوتاه میان تولد و مرگ شکل می دهند.
این رضایت و این حس ها با چه ابزار و واسطه‌هایی بدست می‌آیند؟
کدام مردمان و در کجای دنیا در مجموع از زندگی راضی ترند؟
چگونه می‌توان احتمال بروز و حضور وجود رضایتمندی را در خودمان بیشتر کنیم؟
آیا رضایتمندی و سعادت، اسباب و عواملی مادی و عینی می خواهد که با چشم بتوان دید و در خانه ها و کوچه ها و خیابان ها و ادارات و اجتماعات "حس"شان کرد؟

آیا این سه حس فقط به عناصر مادی و عینی وابسته اند یا عوامل دیگری نیز باید در ایجاد آنان دست داشته باشد؟

گزارشِ "شادترین مردم جهان در کدام کشورها زندگی میکنند؟" شاید بتواند عرصه‌ی پاسخ به یکی از این پرسش ها را باز تر کند:

براستی !
شادترین مردم جهان در کدام کشورها زندگی میکنند؟
چرا شاد هستند و شادی چگونه به زندگی‌شان راه یافته است؟

نظر شما در این مورد چیست؟ آیا ملاک های این مقاله می توانند ملاک های معتبری -حتی برای فقط یکی از گوشه های قضیه - باشند؟

آیا ملاک های دیگری بنظرتان می رسد؟

مجله اقتصادی "فوربس 02/09/2009" مردم ‌10 كشور جهان را به عنوان شادترین ساكنان این كره خاكی اعلام كرده است. یكی از معیارهای انتخاب این ‌10 كشور به عنوان شادترین كشورها در جهان، میزان تولید ناخالص داخلی در این كشورها بوده است. كارشناسان مجله اقتصادی "فوربس" طی تحقیقات خود اعلام كردند كه ساكنان ‌10 كشور جهان، جزو شادترین و خوشحال‌ترین مردم روی كره زمین به شمار رفته و با توجه به بحران اقتصادی رو به رشدی كه جهان را در بر گرفته، مردم این ‌10 كشور باز هم شاد هستند.

بنابر گزارش رسمی مجله "فوربس"، كشورهای دانمارك، فنلاند و هلند در صدر این لیست قرار داشته و پس از آن سوئد، ایرلند، كانادا، سوئیس، نیوزلند، نروژ و بلژیك به ترتیب در رده‌های بعدی قرار دارند.
این در حالیست كه بر اساس گزارش مجله فوربس، میزان رضایتمندی مردم از زندگی در دانمارك 90.1 درصد، فنلاند 85.9 درصد، هلند 85.1 درصد، سوئد 82.7 درصد، ایرلند 81.1 درصد،‌ كانادا ‌78 درصد ، سوئیس 77.4 درصد، نیوزلند 76.7 درصد، نروژ 76.5 درصد و در بلژیك 76.3 درصد است.

گفتنی است، یكی از معیارهای انتخاب این ‌10 كشور به عنوان شادترین كشورها در جهان، میزان تولید ناخالص داخلی در این كشورها بوده است، چرا كه به عنوان مثال دانمارك با داشتن ‌68 هزار دلار تولید ناخالص داخلی در سال ‌2009 میلادی به عنوان اولین كشور در صدر قرار گرفته است. یكی دیگر از معیارها، میزان ساعت كاری در هفته است، به طوری كه در كشورهای اسكاندیناوی مردم كمتر از ‌37 ساعت در هفته كار می‌كنند، ولی در كشورهایی نظیر چین مردم بیش از ‌47 ساعت در هفته كار می‌كنند، اما همچنان از زندگی می‌نالند و از نوع زندگی خود ناراضی هستند.

علاوه بر این، میزان نرخ بیكاری در كشورهایی نظیر دانمارك دو درصد، در نروژ 2.6 درصد و در هلند 4.5 درصد است اما این میزان بر اساس اعلام وزارت كار آمریكا در این كشور هم اكنون ‌9 درصد تخمین زده شده است. به همین دلیل گفته می‌شود كه این ‌10 كشور جزو بهترین و شادترین مناطق روی زمین به شمار می‌روند و میزان طول عمر مردم در این كشورها ، ‌85 تا ‌90 سال است.

1. دانمارک "Denmark"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 90.1
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 92.3
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $68,362
نرخ بیكاری: 2%

کشور پادشاهی دانمارک در صدر این گزارش قرار دارد و بر اساس پژوهش های انجام شده، شادترین مردم دنیا در دانمارک زندگی می کنند. دانمارک در حدود 5.5 میلیون نفر جمعیت دارد و درصد فقر در این کشور بسیار ناچیز است. براحتی میتوان فهمید که چرا دانمارک شادترین مردم جهان را دارد چرا که سطح آموزش و پرورش در این کشور بسیار بالاست. مدارس از کیفیت بالای آموزشی برخوردارند و میزان شهریه مدارس خصوصی با توان مالی مردم سازگار است و مردم این کشور هم از درآمد خوبی برخودار هستند. دانمارک با کشورهای آلمان، سوئد و نروژ هم مرز است. متوسط عمر افراد در حدود 78 سال میباشد. در آمد سرانه مردم دانمارک 34.600 دلار در سال است. دانمارک از دموکراسی، برابری اجتماعی و محیط صلح آمیزی برخوردار و كشوری شکوفا و آباد است.

2. فنلاند "Finland"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 85.9
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 88.0
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $55,344
نرخ بیكاری: 6.4%
از نظر روحیه شاد و سطح زندگی مردم فنلاند در رده دوم جهان قرار دارند. دارای 5.200.000 نفر جمعیت است و متوسط طول عمر افراد 79 سال و درآمد سرانه مردم این کشور 30.900 دلار است. دارای مرز مشترک با سوئد، روسیه، استونیا و نروژ میباشد. این کشور از نظر استاندارد های بهداشت و پزشکی و آسایش مردم در سطح بسیار بالایی قرار دارد و فقر در این کشور تقریبا قابل ذکر نیست.

3. هلند "Holland"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 85.1
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 88.2
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $55,453
نرخ بیكاری: 4.5%
هلندی ها نیز سومین رده از این لیست را به خود اختصاص داده اند. حکومت هلند پادشاهی مشروطه‌است که در آن شاه یا ملکه نقشی در سیاست ندارد و تنها نماد ملی است. هلند در واقع یک دلتای سرسبز است که رودخانه‌هایی چون راین از میان آن می‌گذرد. از این رو هلند کوه ندارد و ارتفاع بلندترین تپه در جنوب این کشور ۳۲۲ متر بیشتر نیست.

4. سوئد "Sweden"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 82.7
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 85.6
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $54,908
نرخ بیكاری: 6.4%
مردم سوئد چهارمین کشور شاد و سرزنده جهان هستند. دارای 9 میلیون جمعیت و متوسط طول عمر 81 سال و درآمد سرانه افراد این کشور 28.900 دلار میباشد. این کشور مالیات بسیار بالایی از شهروندان خود دریافت میکند اما در عوض یکی از بهترین سیستم های سلامتی و بهداشت در اروپا را داراست. مزایای دریافتی و کار و شرایط مناسب آن لبخند بر لبان شهروندان سوئدی میآورد. مردم این کشور براستی از آزادیها و حقوق قانونی برخوردارند. مردم عادی این کشور در صورت تمایل میتوانند نامه های رسمی نخست وزیر را ببینند! سوئد با کشورهای دانمارک، نروژ و فنلاند هم مرز است.

5. ایرلند "Ireland"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 81.1
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 91.4
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $63,788
نرخ بیكاری: 6.2%
ایرلندی ها پنجمین کشور شاد جهان هستند. ایرلند با 4 میلیون جمعیت و متوسط عمر 78 سال و درآمد سرانه 41.000 دلار در سال و اقتصاد کاملا باز و سیستم آموزشی بسیار بالا و سطح زندگی قابل مقایسه با استانداردهای اروپایی، توانسته است که آسایش و آرامش و شادی را به مردم کشورش به ارمغان بیاورد. مشکل مسکن وجود ندارد و درجه فقر و بیکاری بسیار پائین است. متوسط طول عمر افراد 80 سال و در آمد سرانه مردم این کشور 35.700 دلار میباشد.

6. کانادا "Canada"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 78.0
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 87.3
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $46,799
نرخ بیكاری: 6.1%
کانادایی ها در رده ششم قرار دارند و دارای 33 میلیون جمعیت و متوسط عمر 80 سال و درآمد سرانه 34.000 دلار که خود نشان از آرامش و آسایش است. کانادا دارای سیستم بهداشت و پزشکی فوق العاده بالایی میباشد و درصد جرائم در این کشور بسیار پائین است. کانادا از نظر استاندارد زندگی در رده 3 کشور بالای رده بندی جهانی قرار دارد.

7. سوئیس "Switzerland"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 77.4
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 80.9
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $65,563
نرخ بیكاری: 3%
کشور آرام و زیبای سوئیس در رده هفتم جدول شادترین مردم جهان قزار دارد. دارای 7.5 میلیون جمعیت است و متوسط طول عمر در این کشور در حدود 81 سال میباشد. نرخ جرائم در سوئیس بسیار پائین است و کشور از زیر بنای محکم اقتصادی برخوردار است. در آمد سرانه مردم این کشور 32.300 دلار است. مرکز صلیب سرخ جهانی در این کشور قرار گرفته است. فعالیت های ورزشی از جمله اسکی و قایقرانی نقش بسزایی در زندگی روزمره مردم این کشور دارد. معدل بودجه سلامتی برای هر نفر در این کشور در سال 3.445 دلار است. دارای مرز مشترک با آلمان، فرانسه، ایتالیا و اتریش میباشد.

8. نیوزیلند "New Zealand"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 76.7
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 85.5
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $30,556
نرخ بیكاری: 4%
نیوزیلند یا زلاندنو کشوری در جنوب غربی اقیانوس آرام است و در رده هشتم این رده بندی قرار دارد. نیوزیلند فاصله زیادی با دیگر خشكی‌های كره زمین دارد، بطوریکه استرالیا نزدیكترین همسایه این سرزمین در دو هزار كیلومتری آن قرار دارد. نرخ باروری در نیوزیلند به نسبت كشورهای توسعه یافته بسیار بالا است. هر زن نیوزیلندی به ‌طور میانگین ۲/۲ فرزند را در طول عمر خود به‌ دنیا می‌آورد. امید به زندگی هر کودک دختر ۸۱/۹ سال و هر پسر ۷۷/۹ سال است. نیوزیلند یک كشور عمدتا شهرنشین است. ۷۲٪ مردم در ۱۶ منطقه شهری این كشور زندگی می‌كنند و نیمی از آن‌ها در چهار شهر اصلی اوکلند، ولینگتون، همیلتون و کرایست‌چرچ به‌سر‌ می‌برند.

9. نروژ "Norway"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 76.5
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 84.3
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $98,822
نرخ بیكاری: 2.6%
نروِژ هم نهمین كشور انتخابی در این مجموعه می باشد. مساحت نروژ ۳۸۵٬۱۵۵ کیلومتر مربع است. ۹۴/۲ درصد خاک کشور، زمین قابل کشت است. نروژ ۲٬۵۴۴ کیلومتر مرز مشترک با همسایگان خود دارد. با فنلاند ۷۲۹ کیلومتر، با سوئد ۱٬۶۱۹ کیلومتر و با روسیه ۱۹۶ کیلومتر. نروژ یکی از بهترین و مرغوب ترین چاه های نفت دنیا را در اختیار دارد. همین طور بعلت اینکه نروژ را دریا احاطه کرده، یکی از چرخه های اقتصاد این کشور را آبزیان دریایی تشکیل داده اند. لازم به ذکر است که نروژ 3 نوع ماهی دارد که در هیچ جای دنیا یافت نمی شود. در بیشتر مناطق شمالی نروژ معمولا شش ماه شب است و شش ماه روز است. اکثر مناطق شمالی نروژ معمولا 9 ماه در سال بارش برف و باران را به همراه دارند.

10. بلژیک "Belgium"
میزان رضایتمندی مردم از زندگی: 76.3
خشنودی پیش بینی شده با زندگی آینده: 75.5
میزان تولید ناخالص داخلی در سال 2009: $49,888
نرخ بیكاری: 6.5%
پادشاهی بلژیک، دهمین انتخاب این رده بندی کشوری است در غرب اروپا. پایتخت آن بروکسل است. در شمال با هلند، در شرق با آلمان، در جنوب شرقی با لوکزامبورگ، در جنوب با فرانسه و از شمال غربی با دریای شمال مجاور است. بلژیک یکی از مهم ترین و اصلی ترین اعضاء اتحادیه اروپا به شمار می‌رود. زندگی فرهنگی بلژیک به تمرکز بین هر اقلیت گرایش دارد.

ترجمه، برگرفته از سایت پرستاری :

http://parastari.ir/html/index.php?name=News&file=article&sid=66

از قدس چه کم می دانیم !

2010-04-21T23:35:00.002+04:30

لینک زیر، مقاله ایست در مورد قدس بنام سه چهره‌ی اورشلیم (قدس) که بسیار تامل برانگیز است و خواندنی :

www.jerusalem.persianblog.ir

پروژه‌ي "بررسي ِ جهاني ِ ارزش‌‌ها" چيست و چه فايده اي براي ما ایرانیان دارد؟

2009-11-11T13:10:00.017+03:30

مقاله‌ي ويكي پديا در همین مورد به ما كمك مي كند تا اهميت اين نقش و فايده را بفهميم و درس هاي خود را از اين پروژه بگيريم. در پايان ِ اين مقال، فايل پاور پوينتي خواهد آمد كه حاصل 25 سال كار در سطح جهان است و براي ما ايرانيان آموزه هاي فراواني با خود دارد. در ادامه‌ي فايل پاورپوينت، فهرستي شگفت آور از ملت هاي شاد و ناشاد مي آيد كه آنهم درس های مکمل خود را دارد. اما یک نکته:

یادمان باشد که نتایج هیچ پروژه‌ی پژوهشی بویژه در زمینه‌ی علوم انسانی، نباید کاملا قطعی و مطلق تلقی‌شود، بویژه آن‌که همواره با افزایش محدودیت ِ فراوانی‌ی نمونه‌های مورد بررسی، امکان تعمیم بخشی و کلیت پذیری هر نتیجه‌ای کمتر می‌شود.

http://gholamalikeshani.persiangig.com/cwvc2.ppt

برای تکمیل بیشتر این یافته‌هایتان می‌توانید به این سایت حتما نگاه کنید تااز نظر میزان و جود عوامل 9 گانه‌ی احساس خوشبختی در میان کشور های جهان، مقایسه های شگفت انگیزی انجام دهید و با نتایج پیشین مقایسه کنید:

http://prosperity.com/prosperiscope.aspx

عوامل 9 گانه ادراک خوشبختی در سایت به ترتیب در زیرهم، آمده‌اند.

برای فهم نمودار های سایت لازم است معنی آن عوامل را بدانیم:

1- ECONOMICAL FUNDAMENTALS:

بنیاد‌های اقتصادی (اقتصاد پیشرونده‌‌ی سالمی که فرصت ثروت آفرینی راتامین می‌کند)

2- SAFETY AND SECURITY:

ایمنی و امنیت (محیط سالمی که افراد، بتوانند در آن بدنبال فرصت‌ها بروند)

3- ENTREPRENEURSHIP AND INNOVATION:

کارآفرینی و ابداع و آفرینش (محیط امن و دوستانه ای برای نهاد‌ها و ریسک‌های اقتصادی تازه و تجاری‌کردن فکرهای نو)

4- GOVERNANCE:

نحوه‌ی حکومت قانون(وجود حکومتی صالح و صمیمی و موثر که نظم را حفظ و شهروندی‌ی سازنده را تشویق می‌کند.)

5- DEMOCRATIC INSTITUTIONS:

نهاد‌های مردم‌سالار (وجود نهاد‌های شفاف، قابل حساب کشی و پاسخ‌گو که رشد اقتصادی را ارتقاء می‌بخشند)

6- PERSONAL FREEDOM:

آزادی فردی (میزان توانایی و آزادی‌ی افراد برای انتخاب روند و مسیر زندگی‌شان)

7-EDUCATION:

آموزش (سیستم آموزشی‌ی با کیفیتی که در دسترس همگان بوده و تکامل و توسعه‌ی انسانی را بپروراند.)

8- SOCIAL CAPITAL:

سرمایه‌ی اجتماعی ( اعتمادپذیری در روابط میان-فردی و گروهی و نهادهای خصوصی و عمومی و نیز وجود انجمن‌ها و جماعات پرقدرت)

9- HEALTH:

بهداشت (سلامت بدنی و روحی‌ی توده‌ی مردم)

بیانیه‌ی چاپلین

2008-07-01T23:45:00.002+04:30

حنا! چشاتو وا کن

سخن پایانی ِ فیلم "دیکتاتور بزرگ" اثر چارلی چاپلین
نوشته و اجرا: چارلی چاپلین

هِــنکـِـل، سلمانی ِ یهودی (چارلی چاپلین) در پشت میکروفون رادیو و با لحن عامیانه:

ببخشید! اما من نمی خوام یه امپراتور باشم. این کار، کار من نیست. نمی خوام حاکم هیچ کسی باشم یا سرزمینی رو بگیرم. اگر بشه، دلم می خواد به همه کمک کنم؛ به یهودیا، به غیر یهودیا، به سیاها، به سفیدا. همه مون می‌خوایم به هم کمک کنیم. اصلن آدما اینجوری باید باشن. ماها، نون و آب مون باید از توو شادی ِ همدیگه رد بشه، نه این که خوشبختی‌مون رو روی خرابه‌های فلاکت دیگرون بسازیم. نمی‌خوایم از هم نفرت و کینه داشته باشیم. این دنیا واسه همه جا داره و این زمین نازنین، پر از نعمته و همه رو می تونه راضی کنه.
هر "راه" و هر "سبک زندگی‌ای" می‌تونه مُــجاز و قشنگ باشه، اما ماها خود ِ "راه" رو گم کرده ایم.

حرص و زیاده خواهی، روح آدما رو مسموم کرده؛ دنیا رو با نفرت، سنگربندی کرده؛ ما رو با رژه ی نظامی به فلاکت و قتلگاه کشونده. ما ها توو سرعت پیش رفته‌ایم، اما خودمونو زندونی کرده‌ایم. ماشینی که این همه رفاه و فراوانی رو به ما هدیه می‌ده، ما رو تووی اقیانوس خواسته و نیازهامون تنها گذاشته. دانش‌مون، ما رو خودپسند کرده؛ زرنگی‌مون، ما رو سخت‌دل و نامهربون کرده.
زیاد فکر می‌کنیم و کم احساس. ما بیشتر از ماشین، به انسانیت نیازمندیم. بیشتر از زرنگی، به مهربونی و نرم‌دلی احتیاج داریم. بدون این چیزا، زندگی خشن می‌شه و همه چیز از دست می‌ره.

هواپیما و رادیو فاصله ما رو از هم کوتاه‌تر کرده. اصل این اختراعات، خوبی‌ی آدما رو داد می‌زنن، برای اتحاد همه‌ی ما، برادری ِ جهانی رو فریاد می‌کنن. حتی همین الآن، به کمک همین رادیو، صدای من به میلیون‌ها نفر در سرتاسر جهان داره می‌رسه، به میلیون ها زن ومرد ناامید و بچه‌های کوچک، به قربانیان سیستمی که آدما رو وادار می کنه تا آدمای بی گناه رو شکنجه و زندان کنن.
به اونایی که صدامو می‌شنفن می‌گم که:"ناامید نشید. "
فلاکتی که روی سرمون سایه انداخته، چیزی نیست جز نشانه‌های حتمی‌ی مرگ حرص و زیاده خواهی. چیزی نیست جز نشانه‌های دلخوری ِ آدمایی که از جریان پیشرفت انسان‌ها می‌ترسن. دلخوری و نفرت آدما گذراست و دیکتاتورا می‌میرن؛ قدرتی که اونا از چنگ مردم درآورده‌ان، دوباره به مردم برمی‌گرده و تا اون موقع که آدما حاضرن برای آزادگی بمیرن، آزادگی هرگز نابود نمیشه.

آهای سربازا: خودتونو ابزار دست بی رحما نکنید، اونایی که ازتون نفرت دارن، بـَـرده‌تون می‌کنن، زندگی‌تون رو تحت فشار می‌زارن و با این کاراشون شما رو نظامی بار میارن، بهتون می‌گن چه بکنید- چه نکنید، چی فکر کنید و چی احساس کنید؛ مشق نظامی بهتون می‌دن، خوراک بهتون می‌دن، باهاتون مثل گله‌ی گاوا رفتار می‌کنن، مثل گوشت دم توپ ازتون کار می‌کشن. خودتونو به دست این آدما ندید؛ آدمای غیرطبیعی، آدمای ماشینی، با مغزای ماشینی، و قلبای ماشینی! شما ها آدمید! ، شماها عشق به بشریت رو تو سینه‌هاتون دارید. شما کینه‌ای ندارید؛ فقط اونایی که با عشق غریبه‌اند، به دیگران کینه دارن؛ آره! فقط بی‌عشق‌ها و غیرطبیعی‌ها.

آهای سربازا: برای بردگی نجنگید! برای آزادگی بجنگید! در فصل 17 انجیل لوقا نوشته: "عرش خدا تووی دل آدماست" – نه توو دل یه آدم خاص، نه یه گروه خاص، بلکه توو دل همه‌ی آدما، توو دل شما. شما آدمایید که قدرت اصلی توو دست‌تونه، شمایی که قدرت آفرینش این ماشین‌ها رو دارید، همون هایی هستید که قدرت آفرینش شادی رو هم دارن. شما آدمایی هستید که قدرت دارید این زندگی رو آزاد و قشنگ کنید، این زندگی رو به تجربه ای شگفت انگیز تبدیل کنید.

پس به نام دمکراسی، بیاییم این قدرت رو بکار بگیریم! بیاییم همگی متحد شیم!! بیایم برای دنیایی تازه بجنگیم، دنیایی شایسته که به آدما فرصت کار کردن می‌ده، کاری که آینده‌ی روشنی رو بهتون می‌ده و به سال‌مندان تامین اجتماعی می‌بخشه. بی‌رحمای بزرگ با همین شعارها سر کار اومدند، اما اونا دروغ می گن! اونا به قولشون عمل نمی کنن؛ هرگز به قولشون عمل نمی کنن. بله! دیکتاتور ها خودشونو آزاد می کنن، و بجاش، مردمو برده می کنن! پس بیاییم برای عمل به اون قول‌ها، بجنگیم! بیاییم برای آزاد کردن دنیا بجنگیم، مرزهای ملی رو کنار بزاریم، طمع و زیاده‌طلبی رو کنار بزاریم، نفرت رو، بی مدارایی رو. بیاییم برای دنیایی خردمندانه بجنگیم، دنیایی که دانش و پیشرفت، همه‌ی آدما رو در آخر، به دنیایی شاد می رسونه. آهای سربازا: به نام دمکراسی، بیاییم همگی متحد شیم!
آهای حنا، حرفام به گوشت می رسه؟ هر جایی که هستی، چشاتو وا کن حنا. ابرا دارن می‌رن. خورشید داره سر می‌زنه. داریم از تاریکی به روشنایی پا می‌زاریم. داریم وارد دنیایی تازه می شیم، دنیایی مهربون‌تر، دنیایی که آدما کینه‌شون رو، زیاده خواهی‌شون رو، و بی رحمی‌شون رو پشت سر می‌زارن.
چشاتو وا کن حنا. به روح آدم، بال هایی داده‌شده، و سر آخر با همین بال‌ها شروع به پرواز می‌کنه. پرواز می‌کنه تووی رنگین کمون – تووی نور امید، تووی آینده، آینده‌ی قشنگی که مال توئه، مال منه، و مال همه ی ماس.
چشاتو وا کن حنا، چشاتو واکن!

ترجمه: غلامعلی کشانی

مرداد 1380

http://gholamalikeshani.persiangig.com/image/HANNAdocx.pdf

گاندی که بود، استالین چگونه عمل کرد؟ نافرمانی مدنی چیست؟

2005-12-19T08:57:00.000+03:30

- از نافرمانی مدنی چه می دانیم؟

- گاندی چونان انسان، چه تشابهاتی با استالین داشته است؟ و چه تفاوت‌هایی؟

آیا می توان از رفتار این دو، آموزه‌هایی برای به‌زیستی و کاستن از درد و رنج خود و همسایگان خود برگیریم؟

آیا باز هم، گاندی ها و استالین های تازه ای ممکن اند؟

آیا مسئله‌ی این دو، هنوز برای ما می‌تواند تازگی داشته‌باشد؟

- ترجمه‌ی کتاب‌های"گاندی و استالین" و "نافرمانی مدنی"برای خواندن و پرینت( با رایت کلیک + سیوتارگت از)
خواهشمندم هر گونه نقد و نظر خود را در پنجره ی نظرگاه(کامنت) بنویسید. سپاس‌گزار خواهم شد.
از معرفی وبلاگ و نشر کتاب‌ها در سایت‌ها و وب‌لاگ‌های مستقل، متین و جدی، بشرط ذکر ماخذ استقبال می شود.

لطفا با کلیک بر روی آدرس زیر، مطلب را به سایت بالاترین بفرستید و با تقه زدن بر روی علامت مثبت و منفی‌ی زیر، امتیاز منفی یا مثبت دهید:
مطلب را به بالاترین بفرستید:
href="http://balatarin.com/links/submit?phase=2&
url=<$BlogItemPermalinkURL$>&title=<$BlogItemTitle$>">

از ترور تا جنگ ، خسرو ناقد 21 شهریور 1384

2005-11-23T00:30:00.000+03:30

از ترور تا جنگ

خسرو ناقد

۲۱ شهریور ۱۳۸۴

آلبرت آينشتين در دوران بحرانی دهه سی سده‌ی بيستم، خطر وقوع جنگ جديدی را احساس کرده بود و در ۲۶ اکتبر سال ۱۹۲۹ ميلادی در نيويورک، در گفت‌وگويی، با هشدار به‌جهانيان، «ندای صلح‌طلبی» سر می‌دهد.

يک دهه بيشتر از پايان جنگ جهانی اول نگذشته بود و ويرانی‌ها و فقر و بيکاری ناشی از اين جنگ هنوز به‌وضوح ديده می‌شد. اوضاع اقتصادی جهان در آن سال‌ها بسيار بحرانی و وضعيت اجتماعی وخيم و خطرناک بود. آمريکای شمالی و بخش بزرگی از اروپا را بحران اجتماعی گسترده و رکود اقتصادی همه جانبه‌ای دربرگرفته است و ميليونها بيکار در وضعيتی اسفبار روزگار می‌گذرانند. ژاپن سرزمين منچوری را در شمال شرقی چين اشغال کرده و ديرزمانی بود که موسولينی، ديکتاتور ايتاليا، چشم طمع به‌حبشه و ليبی و شمال آفريقا و آلبانی و منطقه بالکان دوخته بود و در شرق اروپا نظام کمونيستی و در رأس آن استالين پايه‌های حکومت ترس و ترور خود را با «پاکسازی» معترضان و منتقدان و تبعيد و قتل مخالفان استحکام بخشيده بود و در آلمان نيز حزب ناسيونال سوسياليست کارگری آلمان به‌رهبری آدولف هيتلر با بحران آفرينی و ترور مخالفان و ارعاب و ضرب و شتم دگرانديشان، زمينه استقرار نظام تماميت‌خواه نازيسم را فراهم می‌آورد. نظام‌های توتاليتر در گوشه و کنار جهان پا می‌گرفتند و شبح شوم جنگ در راه بود. يک دهه پس از انتشار اين گفتار، تروريسم جنگ می‌آفريند و فاجعه‌ی جنگ جهانی دوم آغاز می‌شود.

بحران‌های عميق در جهان برای تبديل شدن به‌جنگ بهانه می‌جويند. ناگزير شايد بتوان اين قاعده‌ی کلی را کمابيش پذيرفت که بحران‌ها هرگاه شدت می‌گيرند و عميق‌تر می‌شوند، بوی مشمئز‌کننده‌ی جنگ به‌مشام می‌رسد و خطر بروز فاجعه‌ای جديد بيشتر می‌شود. نه جنگ هشت ساله‌ی ايران و عراق و نه جنگ دوم خليج فارس را از اين قاعده نمی‌توان مستثنی کرد. فاجعه‌ی يازده سپتامبر ۲۰۰۱ ميلادی به‌شروع جنگی که در عراق آغاز شد و هنوز ادامه دارد، شتاب داد. غده‌ی سرطانی تروريسم که در سه دهه‌ی پايانی سده بيستم ميلادی مجال رشد و گسترش يافته بود، در آستانه‌ی هزاره‌ی سوم ميلادی سر بازکرد و فاجعه‌ی يازده سپتامبر سال ۲۰۰۱ ميلادی را بوجود آورد و بهانه‌ای به‌دست کسانی داد که در کمين نشسته و آماده بودند تا پروژه‌های از پيش طراحی شده‌ی خود را در منطقه‌ی خاور ميانه عملياتی کنند. اما در اين ميان عيان شده است که مبارزه با تروريسم که اکنون ابعادی جهانی‌ يافته است، با لشکر‌کشی و جنگ و کشتار، راه به‌جايی نمی‌برد و تنها دور باطل ترور، جنگ، ترور را تداوم می‌بخشد. مبارزه با تروريسم، اين پديده‌ی پليد و پلشت و پست‌فطرت عصر ما، با ريشه‌يابی علل پيدايش و گسترش آن آغاز می‌شود. تروريسم با هر نام و به‌هر نشان، ، چه نوع افسارگسيخته‌اش و چه نوع دولتی‌اش، چه آن گونه‌اش که به‌نام خدا و دين دست به‌جنايت و کشتار می‌زند و نام پاک آئين‌های الهی را به‌ناپاکی می‌آلايد‌، و چه آن قسم که خود را ناجی بشريت و برپاکننده‌ی بهشت بر روی زمين می‌انگارد، ولی به‌شَر و شور جهان می‌افزايد و به‌شوربختی بشريت می‌انجامد، محکوم به‌نابودی است. اما راه مقابله با آن نه مقابله به‌مثل است و نه برپايی جنگ و گسترش خشونت. برای خشکاند ريشه‌های زهرآگين تروريسم بايد به‌زمينه‌های پيدايش و گسترش آن نقب زد.

اينک در سالگرد يازده سپتامبر و در اين روزها که در کشور همسايه ما جنگ و درگيری‌های خونبار شدت گرفته و نه تنها اميد به‌پايان کشتارها و ترورها کمرنگ‌تر شده است، بلکه خطر گسترش آن نيز افزايش يافته است، به «ندای صلح‌طلبی» آلبرت آينشتين گوش بسپاريم و لحظه‌ای درنگ کنيم تا شايد در آن نکته‌ای بيابيم که ما را در خشکاندن ريشه‌های خشونت و ترور جنگ به‌کار آيد.
«»«»«»
بی گُمان اگر منابع و ذخاير جهان به درستی تقسيم می شد و ما نيز چون بردگان، اسير دست نظريه ها و سنتهای سرسخت اقتصادی نمی بوديم، هم پول و کار و هم مواد غذايی به اندازه کافی برای همه وجود می داشت. پيش از هر چيز اما، نبايد اجازه دهيم که از انديشه ها و تلاشهای سازندهء ما جلوگيری شود و از فعاليت هايمان در جهت تدارک جنگی جديد سوءاستفاده شود. من نيز همانند متفکر بزرگ آمريکايی، بنجامين فرانکلين بر اين باورم که «هرگز جنگی خوب و صلحی بد وجود نداشته است».

من نه تنها صلح طلبم، بلکه صلح طلبی مبارزه جويم که برای برقراری صلح با تمام وجود می جنگد. هيچ چيز قادر به از ميان برداشتن جنگ نيست، مگر آنکه انسانها خود از رفتن به جبهه سرباز زنند. برای تحقق آرمانهای بزرگ، نخست اقليتی مبارز تلاش و کوشش می کند. آيا بهتر نيست در راه صلح که به آن ايمان داريم رنج کشيد تا در جنگ که به آن باوری نيست، نابود شد؟

هر جنگ حلقه ای است که به زنجیر بدبختی بشر افزوده می شود و مانع رشد انسان می گردد. از این رو سرپیچی عده ای هر چند کم از شرکت در جنگ، می تواند نمایشگر اعتراض عمومی علیه آن باشد. توده های مردم، اگر در معرض تبلیغات مسموم قرار نگیرند، هرگز هوای جنگ در سر ندارند. باید به آنها در مقابل این تبلیغات مصونیت داد. باید فرزندان خود را در مقابل نظامیگری «واکسینه» کنیم؛ و این کار زمانی ممکن می گردد که آنان را با روح صلح طلبی تربیت کنیم. بدبختانه ملت ها با هدف های نادرست تربیت شده اند. در کتاب های درسی به جنگ ارج می نهند و وحشت و خرابی های آنرا نادیده می گیرند و از این طریق کینه توزی را به کودکان تلقین می کنند. من اما می خواهم آشتی بياموزم نه نفرت، عشق بياموزم نه جنگ.

کتابهای درسی از نو بايد نوشته شوند تا بتوانند به جای دامن زدن به اختلافات قديمی و ابدی ساختن پيشداوری های بی مورد، روح تازه ای در نظام آموزشی ما بدمند. تربيت از گهواره آغاز می شود و بر عهده مادران جهان است که کودکان خود را صلح خواه و صلح دوست تربيت کنند. البته ممکن نخواهد بود که غرايز جنگ طلبی را در محدوده يک نسل از ميان برداشت؛ حتی مطلوب نخواهد بود که اين غريزه را به کل ريشه کن کرد. انسانها بايد همواره مبارزه کنند، اما مبارزه در راهی ارزشمند و نه در محدوده های موهوم و با تعصبات نژادی و با انگيزه زياده خواهی که بيشتر تحت لوای ميهن دوستی صورت می گيرد. سلاح ما خِرد ماست، نه توپ و تانک.

چه جهان زیبایی می توانستیم بسازیم، اگر تمام نیرویی که در یک جنگ به هدر می رود در خدمت سازندگی به کار می گرفتیم. یک دهم از نیروی تلف شده در جنگ جهانی اول و بخش کوچکی از ثروتی که برای تولید تسلیحات و گازهای سمی از میان رفت، کافی بود تا زندگی بایسته ای برای انسانهای کشورهای درگیر جنگ فراهم آورد و از فاجعهء گرسنگی و بیکاری جلوگیری کرد.

ما امروز به همان اندازه که برای جنگ ایثار و ازخودگذشتگی نشان دادیم، باید در راه صلح نیز آمادهء فداکاری باشیم. هیچ چیز برای من مهمتر از مسألهء صلح نیست. جز اين، هر آنچه می گويم و هر آنچه انجام می دهم، قادر به تغییر ساخت جهان نیست. اما شاید ندای من بتواند در خدمت امری بزرگ قرار گیرد؛ ندایی که اتحاد انسان ها و صلح در جهان را فریاد می زند.

ماخذ :

http://roozonline.com/02article/010065.shtml

خشونت، و آلودگی دستان همگان !

2005-11-23T00:21:00.000+03:30

خشونت، و آلودگی دستان همگان !

گفت و گو با راج موهان گاندي (نوه‌ي مهاتما گاندي)

مهاتما گاندي بمثابه ی یکی از مطرح ترین شخصیت‌های قرن بیستم شناخته شده است، اینشتین درمورد وی چنین می گوید:
نسل هایی خواهند آمد که بسختی باور خواهند کرد کسی چون او، در قالبی از گوشت و پوست و خون ، زنده بر روی همین کره‌ی خاکی گام نهاده‌است.
بخشی از میراث وی، دو نواده‌اش هستند که هم اینک برای صلح جهانی فعالیت می‌کنند.
آنچه درپی می آید مصاحبه ایست با دکتر راج موهان گاندی یکی از دو نواده‌ی وی، که در 14 اوت 1998 انجام گرفته است. با توجه به اهمیت مطالب مطرح برای کنش‌گران اجتماعی، این گفت وگو خواندنی، قابل تامل وبحث انگیز است:

چگونه می‌توان درطی 50 سال بعدی به صلح جهانی دست‌یابیم؟

س: چه پیامی برای کودکان جهان دارید تا به آنها در جهت برقراری صلح جهانی در آینده یاری کند؟

گ: قبل از هر چیز می باید به سخن شان گوش فرا داد. این‌که چه تجربه ای از جهان دارند؟ از چه چیزهایی نگرانند؟ چه توصیه ای بما دارند؟
آنان از دنیایشان بسیار بیشتر از من و امثال من می دانند.
پس ازین پرسش هاست که من نیز، از تجربه هایم با آنان سخن خواهم گفت و از دلبستگی های مشترکمان با آنان سخن خواهم گفت. اگر قصد کارکردن با کودکان را داریم بنظر می آید که می باید سخن شان را بشنویم.

س: نظرتان در مورد ریشه های تعارضات میان گروهی چیست؟
گ:1- قرائت گزینشی تاریخ.
2- شهوت ِ "بازی با احساسات عصبی، خشن و صدمه زننده ی دیگران".*
3- کمک رهبران هر یک ازجوامع به خود ما، برای شانه خالی کردن و فرار ما و خودشان از مسئولیت حل مشکلات اقتصادی، آموزشی، فرهنگی و بهداشتی، از طریق تحریک واکنش های عاطفی و آشوبگرانه‌ی ما بر ضد دیگران، اما در واقع به ضرر خودمان! و در پی آن براه افتادن و براه انداختن انواع خصومت در سطح خانه، محله، شهر، کشور و ملت ها و اقوام و ادیان.**
4- بیگانگان را علت العلل مشکلات معرفی کردن، متهم کردن دیگران.

س: پادزهر این درد ها چیست؟ این ها را چگونه می توان درمان کرد؟
گ: بشریت باید بفهمد که غیر خودی و بیگانه ای وجود ندارد، لازم است بدانیم که "دشمن" مثل "خود" ماست، لازم است دشمن را در'' خود''هامان ببينيم، "دشمنان"مان بيش از "تفاوت" با ما، به خود ما بیشتر "شباهت" دارند.

در عمل باید 4 نکته را خوب درک کنیم:
1- "دشمن" همان "من" است.
2- نفرت بیش از لطمه به "دیگری" به خود ما آسیب می زند.
3- "بخشش" امكان پذير است. ما مي توانيم از بيماري نفرت و انتقام شفا يابيم.
4- بزهكاران مي توانند توبه كنند و بخشوده شوند.
مقصر دانستن ديگران، نفرت و جنگ كمكي به حال ما نمي كنند. اين راه حل ها قرنها آزمايش شده اند، امّا بشـر را به جايي نرسانده اند.

س: چگونه مي توان بشريت را به اين نكات متقاعد كرد؟ انسانها را چگونه مي توان در اين جهت حركت داد؟
گ: مي‌بايد هر چه كه از دستمان برمي‌آيد انجام‌دهيم. راديو، تلويزيون، والدين، برنامه‌هاي درسي مدارس ، رهبران فرهمند، نیایش و دعا، و... همه و همه، مي‌توانند در اين راستا مؤثر باشند. ما مي‌بايد از نقش فردي خودمان در هر يك ازين زمينه‌ها آگاه شويم. خود من شخصاً به اهميت "دعا" بسيار باور دارم.

س: اگر قرار بود از رهبران جهان سئوالاتي در مورد چگونگي دست يابي به صلح بپرسيد ، چه مي‌پرسيديد؟
گ: مي پرسيدم:
- سخت‌ترين تجربه‌ي زندگي‌تان چه بوده است؟
- اميدبخش‌ترين تجربه‌ي زندگي‌تان چه بوده‌است ؟
- چه گام عمده‌اي را در زندگي‌ات، می‌خواهی متفاوت برداری؟
- اگر60 ثانيه، فقط 60 ثانيه، وقت داشتيد كه با کل بشريت سخن بگویید، به آنان چه می‌گفتید؟

آقای گاندی، از شما متشكرم،بخاطر وقتي كه به ما داديد تا در مورد تحقق و برقراري صلح جهاني گفتگو كنيم.

و شما: خواننده ي گرامی، اگر فقط 60ثانيه وقت، براي سخن گفتن با کل بشريت داشتيد، به آنان چه مي‌گفتيد؟
ما را از نظرتان بی خبر نسازيد.
منبع: http://www.awesomelibrary.org/gandhi.html
ترجمه: غلامعلی کشانی، دوشنبه 7/9/80

* بزبان خودمانی، انگولک کردن شخصیت و روحیه ی کسانی که بر آنان احساس برتری داریم یا در حال "کل کل کردن" با آنان هستیم.(مترجم)
** تولید و ساخت شبه مسئله بجای حل مسائل واقعی (مترجم)

مطلب را به بالاترین بفرستید:
&title=<$BlogItemTitle$>">